باغسل در حجله خون باید رفت!

باغسل در حجله خون باید رفت!

 در اوائیل سال 1362  در پوسته چهارمرده بودیم هوا خیلی سرد بود, منطقه هم محاصره شده بود به هدف عملیات از پوسته خارج شدیم در «نتره» چهار مرده رسیده بودیم که غلام رضا خود را به آب انداخت، گفتم در این هوای سرد چکار می‌کنی؟ در جواب گفت: می‌خواهم غسل نمایم به شوخی گفتم جنوبی؟ گفت نه به خدا، احساس می‌کنم کسی به من می‌گوید غسل کن که شهید می‌شوی! از لحظه‌ی غسل، غلام‌رضا نیم ساعتی نگذشته بود که با نیروهای روسی در گیر شدیم به مجرد درگیری غلام‌رضا به شهادت رسید هنوز سرش تر بود جسدش را در پوسته چهار مرده انتقال دادیم، به دلیل محاصره‌ی جبرئیل نتوانستیم به گذرگاه مهدی انتقالش بدهیم هر کس که بدن بی‌جان‌اش را می‌دید باورش نمی‌شد که شهید شده است گویا به خواب رفته است، شبانه انتقالش دادیم در گذر گاه به خاکش سپردیم روحش شاد و یادش گرامی باد.^[1]

---

-راوی نور احمد اکبر زاده

زه پیو شهید شیوم

زه پیو شهید شیوم

بنده چندین شبانه روز با بچه های عملیاتی که برادر علی حجتی بیان نمود، حضور داشتم و خودم نیز به عملیات شرکت داشتم همانطوریکه برادرم علی حجتی فرمود فرمانده عملیات براداران را به سه دسته در سه نکته عملیاتی جابجا نمود که درین عملیات برادران مجاهدمرزی با برادران رزمنده شهری، اشتراک داشتند از آنجایکه دامنه عملیات خیلی وسیع بود به نیروهای زیاد نیاز داشتیم شب قبل از عملیات هوا بارانی بود و خیلی سرد در زیر خیمه کوچک به گونه نشسته بودیم که زانوها را به سینه چسپانیده بودیم بچه ها پشت در پشت نشسته بودند وسایل گرمایی از قبیل لباس و پتو هم، کم داشتیم شهید میدین در آن شب سه دفعه به نزد من که در یک خیمه کوچک با مهمات نشسته بودم آمد. تفنگها و مهمات را بالای هم گذاشته بودم و شهید محی‌الدین هر باری که می‌آمد با زبان پشتو شوخی وار میگفت: من امشب شهید می‌شوم (زه پیو شهید شهیوم). دفعه آخری که آمد به من گفت حاجی در آن خیمه جای برای خوابیدن نیست به من اجازه بدهید که پتو کوچکم را بالای تفنگها بیاندازم به روی آن بخوابم من هم قبول نمودم شهید محی الدین لحاظتی بالای تفنگها دراز کشید، آن لحظه که 28 سال ازش گذشته است گویا شب گذشته بود.

در شب عملیات برادارن رزمنده به سه دسته تقسیم شدند من در اسلام قلعه ماندم بعد از عملیات به من خبر دادند که محی الدین در حالیکه بالای سنگر دشمن در سر تپه حمله می‌کند به شهادت می‌رسد که مرحوم ارباب عثمان جنازه شهید محی الدین را از بالای سنگر پایین می‌آورد .^[1]

---

1-راوی حاج بابو عبدالخالق رضایی