در منطقه ما آنانکه اسلحه و امکانات گرفته بودند و یا سلام علیکم کرده بودند با حاجی برکت، همه را بازداشت کردند و در حضور مردم منطقه چوب زدند چه بسا بعضی از بزرگوارها به نهایت کهولت سنی بودن و بعد از شلاق، زندانی نمودند و تعهد گرفتند که دیگر ارتباطی به تنظیم نداشته باشند! مع العجب فتوا دهنده در زمان حزب وحدت در بامیان چندین ماه با حاجی برکت هم اتاق و هم کاسه بود!! و سران جبهه مستضعفین در کادر رهبری حزب وحدت قرار داشت!
برنامه ی دیگری که توسط خشکه مقدسهای بی عقل شکست خورد، فعالیت های بود که سلطان علی کشتمند، از طریق دولت وقت یعنی داکتر نجیب و با پشت بانی دولت شروع کرده بود و آن این بود که در قالب کندک قومی مردم ما مسلح شوند و در بهترین منطقه از نظر سوق الجیشی ساکین شوند یعنی ولایت هرات و از شهر هرات تا مرز ایران اجازه ساخت و ساز را در دو طرف جاده بین المللی، توسط مردم هزاره با امکانات دولت گرفته بود، به هدف این که این مردم زندانی در بین کوههای سر به فلک کشیده آزاد شوند و به دنیایی بیرون ارباط پیدانمایند و لذا، اولین کندک قومی را در آغاز این سرک در منطه فروژه مالداری به قومندانی ژنرال علی مراد و با روابط اجتماعی حاجی اسماعیل ترکمنی، احداث نمود. باز توسط همین خشکه مقدس های بی همه چیز مورد مخالفت قرار گرفت و این پروژه با ترور حاجی اسماعیل ترکمنی به شکست انجامید. بعد از پیروزی مجاهدین، همان زمین ها را همین آخوندها، به قیمت ناچیزی خریدند و به ده برار که خریده بودند به مردم ساده لوح ما فروختند و مردم ما با زحمات زیادی و با تمام هستی و ثرمایه اش، چندین شهرک را (علی رغم مخالفت حسودان کوردل) در هرات ساختند و دارند در این ولایت زندگی می کنند. این عملکردهای که بیان شد گوشه ی از جنایت های خشکه مقدسان خوارج گونه بود که هر انسان با شعور، این انسانها را ربطی به اسلام و مسلمین نمی دهند، اینان مثل اشخاصی هستند که در پشت سر علی (علیه السلام) نماز می خواندند و در سر صفره معاویه نان می خوردند.!